imprecate
Dictionary entries
- Entry →imprecor, imprecari, imprecatus sum
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Lesser
call down/upon, invoke; pray for; utter curses;
voc. sg. perf. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- M
V
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...pudet religionis humanae: hoc ergo lex erit? quid imprecer homini, qui primus fecit, ut pietate iuberemus! liberi parentes..." - M
X
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...venire de liquido puroque aere videbatur. quid imprecer sceleratissimo patri? umbram probare voluit!' Miseremini, iudices, ut hoc facinus..."
