imperitet
Dictionary entries
- Entry →imperito, imperitare, imperitavi, imperitatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
command, govern;
sg. pres. act. subj. 3rd
Examples
Aeneid XII
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Aeneid
"...pecus omne metu mutum, mussantque iuvencae quis nemori imperitet, quem tota armenta sequantur; illi inter sese multa..."Liber IV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...statu neque alia re Romana quam si unus imperitet, haec conquiri tradique in rem fuerit, quia pauci prudentia..."Liber II
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...mancipium Caesaris, tot per annos servitutem perpessum, Parthis imperitet? accendebat dedignantis et ipse diversus a maiorum institutis, raro..."Panegyricus
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger)
"...lacertorum: sed si his validior toto corpore animus imperitet, quem non fortunae indulgentia molliat, non copiae principales..."