imperitaret
Dictionary entries
- Entry →imperito, imperitare, imperitavi, imperitatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
command, govern;
sg. imperf. act. subj. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- P
Liber XII
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...obtemperatum esset, manebat metus ne quis principum eadem imperitaret. atque interim Felix intempestivis remediis delicta accendebat, aemulo..." - T
Liber I
Titus Livius (Livy)
"...certamine vicissent, is alteri populo cum bona pace imperitaret. Foedera alia aliis legibus, ceterum eodem modo omnia fiunt..."
