imperitantem
Dictionary entries
- Entry →imperito, imperitare, imperitavi, imperitatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
command, govern;
acc. sg. pres. act. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- P
Liber XII
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...neque dedignatus esses claris maioribus ortum, plurimis gentibus imperitantem foedere [in] pacem accipere. praesens sors mea ut mihi..." - G
BELLUM IUGURTHINUM
Gaius Sallustius Crispus (Sallust)
"...arma, tela, locos, tempora, denique naturam ipsam ceteris imperitantem industria vicerat — cum liberis et magna parte pecuniae..."
