imperitante
Dictionary entries
- Entry →imperito, imperitare, imperitavi, imperitatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
command, govern;
abl. sg. pres. act. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- P
Liber XIII
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...lugubri, non animo nisi maesto egit; idque illi imperitante Claudio impune, mox ad gloriam vertit. Idem annus plures..." - P
Liber III
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...ultra foret saevitum quam ut amicitia Caesaris Tiberio imperitante deprecari senatum ac principem ausus est M. Silani fratris..." - P
Liber IV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...sordidam mercedem id negotium quaesivisset. adfluxere avidi talium, imperitante Tiberio procul voluptatibus habiti, virile ac muliebre secus, omnis..." - P
Liber XI
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...exemplo Claudius tres litteras adiecit, quae usui imperitante eo, post oblitteratae, aspiciuntur etiam nunc in aere +publico..." - P
Liber XV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...vulgus Chrestianos appellabat. auctor nominis eius Christus Tibero imperitante per procuratorem Pontium Pilatum supplicio adfectus erat; repressaque..."
