hortatum
Dictionary entries
- Entry →hortatus, hortata, hortatum
Adjective · 1st declension
- Frequency:
- Lesser
encouragement, urging;
acc. sg. (m.)acc. sg. (n.)nom. sg. (n.)voc. sg. (n.) - Entry →hortor, hortari, hortatus sum
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Frequent
encourage; cheer; incite; urge; exhort;
acc. sg. perf. part.acc. sg. perf. part.acc. sg.nom. sg. perf. part.voc. sg. perf. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- G
Galba
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...agerent ac ferirent, quando ita videretur, hortatum. Illud mirum admodum fuerit, neque praesentium quemquam opem imperatori ferre conatum..." 
Liber Sextus
Gaius Valerius Flaccus from ARGONAVTICA
"...quinam hinc animos averterit error? se primum Haemoniis hortatum ea vellera terris reddere et exuvias pecudis dimittere sacrae..."
