hortor, hortari, hortatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Frequent

encourage; cheer; incite; urge; exhort;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1hortorhortamur
2hortarishortamini
3hortaturhortantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresenthortari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
hortare
hortamini
future
PersonSingularPlural
2
hortator
—
3
hortator
hortantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
hortatus
hortati
Gen.
hortati
hortatorum
Dat.
hortato
—
Acc.
hortatum
hortatos
Voc.
hortate
hortati
Abl.
hortato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
hortata
hortatae
Gen.
hortatae
hortatarum
Dat.
hortatae
—
Acc.
hortatam
hortatas
Voc.
hortata
hortatae
Abl.
hortata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
hortatum
hortata
Gen.
hortati
hortatorum
Dat.
hortato
—
Acc.
hortatum
hortata
Voc.
hortatum
hortata
Abl.
hortato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
hortandus
—
Gen.
hortandi
—
Dat.
hortando
—
Acc.
hortandum
—
Voc.
hortande
—
Abl.
hortando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
hortanda
—
Gen.
hortandae
—
Dat.
hortandae
—
Acc.
hortandam
—
Voc.
hortanda
—
Abl.
hortanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
hortandum
—
Gen.
hortandi
—
Dat.
hortando
—
Acc.
hortandum
—
Voc.
hortandum
—
Abl.
hortando
—

Supines

accusative: hortatum; ablative: hortatu

Examples