hortatu
Dictionary entries
- Entry →hortor, hortari, hortatus sum
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Frequent
encourage; cheer; incite; urge; exhort;
abl. sg.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- C
Cato
Cornelius Nepos from LIBER DE LATINIS HISTORICIS
"...quod ibi heredium a patre relictum habebat. Inde hortatu L. Valerii Flacci, quem in consulatu censuraque habuit collegam..." - L
Phaedra
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from FABULAE
"...Hippolytus artis continet frenis equos pauidosque notae uocis hortatu ciet. Est alta ad Argos collibus ruptis uia, uicina..." - G
Liber III
Gaius Julius Caesar from COMMENTARIORUM LIBRI III DE BELLO CIVILI
"...Pompeius quoque, ut postea cognitum est, suorum omnium hortatu statuerat proelio decertare. Namque etiam in consilio superioribus diebus..." - P
Liber III
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...poterat, alios pudore et probris, multos laude et hortatu, omnis spe promissisque accendens, cur resumpsissent arma, Pannonicas legiones..." - P
Liber I
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...obscuris, ut antea, matris artibus, sed palam hortatu. nam senem Augustum devinxerat adeo, uti nepotem unicum Agrippam Postumum..."
