glorior
Dictionary entries
- Entry →glorior, gloriari, gloriatus sum
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Frequent
boast, brag; glory, pride oneself;
sg. pres. ind. 1st
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
Liber II
Marcus Valerius Martialis (Martial)
"...rasam tu mihi mitte togam. Quod nec carmine glorior supino nec retro lego Sotaden cinaedum, nusquam Graecula quod..."Liber XIV
Marcus Valerius Martialis (Martial)
"...aurea caelata. Quamvis Calla�co rubeam generosa metallo, Glorior arte magis: nam Myos iste labor. XCVI Calices Vatinii..."- P
Metamorphoses VI
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...fert cervicibus axem; Iuppiter alter avus; socero quoque glorior illo. me gentes metuunt Phrygiae, me regia Cadmi..."
