glorior, gloriari, gloriatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Frequent

boast, brag; glory, pride oneself;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1gloriorgloriamur
2gloriarisgloriamini
3gloriaturgloriantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentgloriari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
gloriare
gloriamini
future
PersonSingularPlural
2
gloriator
—
3
gloriator
gloriantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
gloriatus
gloriati
Gen.
gloriati
gloriatorum
Dat.
gloriato
—
Acc.
gloriatum
gloriatos
Voc.
gloriate
gloriati
Abl.
gloriato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
gloriata
gloriatae
Gen.
gloriatae
gloriatarum
Dat.
gloriatae
—
Acc.
gloriatam
gloriatas
Voc.
gloriata
gloriatae
Abl.
gloriata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
gloriatum
gloriata
Gen.
gloriati
gloriatorum
Dat.
gloriato
—
Acc.
gloriatum
gloriata
Voc.
gloriatum
gloriata
Abl.
gloriato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
gloriandus
—
Gen.
gloriandi
—
Dat.
gloriando
—
Acc.
gloriandum
—
Voc.
gloriande
—
Abl.
gloriando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
glorianda
—
Gen.
gloriandae
—
Dat.
gloriandae
—
Acc.
gloriandam
—
Voc.
glorianda
—
Abl.
glorianda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
gloriandum
—
Gen.
gloriandi
—
Dat.
gloriando
—
Acc.
gloriandum
—
Voc.
gloriandum
—
Abl.
gloriando
—

Supines

accusative: gloriatum; ablative: gloriatu