gloriabantur
Dictionary entries
- Entry →glorior, gloriari, gloriatus sum
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Frequent
boast, brag; glory, pride oneself;
pl. imperf. ind. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- G
de Bello Alexandrino
Gaius Julius Caesar from LIBRI INCERTORUM AUCTORUM
"...vicies in acie conflixisse et vicisse legati eius gloriabantur, simul contemptu exercitus nostri, quem pulsum a se Domitio..." - T
Liber XLII
Titus Livius (Livy)
"...partem hostium, equitatum Romanum, quo inuictos se esse gloriabantur, fudistis. equites enim illis principes iuuentutis, equites seminarium senatus..."
