gentiliciae
Dictionary entries
- Entry →gentilicius, gentilicia, gentilicium:
Adjective · 1st declension
- Frequency:
- Lesser
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
of/proper or belonging to a particular Roman gens; tribal, national;
dat. sg. (f.)gen. sg. (f.)nom. pl. (f.)voc. pl. (f.)
Examples
- G
Divus Claudius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...condicionis homines vetuit usurpare Romana nomina dum taxat gentilicia. Civitatem R. usurpantes in campo Esquilino securi percussit. provincias..." - T
Liber VI
Titus Livius (Livy)
"...quis patricius in arce aut Capitolio habitaret; gentilicia altera, quod gentis Manliae decreto cautum est ne quis deinde..." - T
Liber V
Titus Livius (Livy)
"...sollemne Fabiae gentis in colle Quirinali obiit? An gentilicia sacra ne in bello quidem intermitti, publica sacra..."