gentiliciae
Dictionary entries
- Entry →gentilicius, gentilicia, gentilicium:
Adjective · 1st declension
- Frequency:
- Lesser
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
of/proper or belonging to a particular Roman gens; tribal, national;
dat. sg. (f.)gen. sg. (f.)nom. pl. (f.)voc. pl. (f.)
Examples
Divus Claudius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...condicionis homines vetuit usurpare Romana nomina dum taxat gentilicia. Civitatem R. usurpantes in campo Esquilino securi percussit. provincias..."Liber VI
Titus Livius (Livy)
"...quis patricius in arce aut Capitolio habitaret; gentilicia altera, quod gentis Manliae decreto cautum est ne quis deinde..."Liber V
Titus Livius (Livy)
"...sollemne Fabiae gentis in colle Quirinali obiit? An gentilicia sacra ne in bello quidem intermitti, publica sacra..."