furiata
Dictionary entries
- Entry →furio, furiare, furiavi, furiatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
madden, enrage;
abl. sg. perf. pass. part.acc. pl. perf. pass. part.nom. sg. perf. pass. part.nom. pl. perf. pass. part.voc. sg. perf. pass. part.voc. pl. perf. pass. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.

Liber Octavus
Gaius Valerius Flaccus from ARGONAVTICA
"...dominumque pati?' sic fata parantem redde dicta virum furiata mente refugit vociferans. qualem Ogygias cum tollit in arces..."
Liber Secundus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...maior adegit Erinys ire diem contra, seu te furiata sacerdos Thessalis arcano iubet emigrare sepulcro, heu dulces uisure..."
Liber Septimus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...duces ut primum aspexit Achiuos clamorem horrendum luctu furiata resoluit: 'Argolici proceres, ecquis monstrauerit hostem quem peperi? quanam..."
