furio, furiare, furiavi, furiatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

madden, enrage;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1furiofuriamus
2furiasfuriatis
3furiatfuriant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentfuriare
activeperfectfuriavisse
passivepresentfuriari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
furia
furiate
future
PersonSingularPlural
2
furiato
furiatote
3
furiato
furianto

passive

present
PersonSingularPlural
2
furiare
furiamini
future
PersonSingularPlural
2
furiator
—
3
furiator
furiantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
furiatus
furiati
Gen.
furiati
furiatorum
Dat.
furiato
—
Acc.
furiatum
furiatos
Voc.
furiate
furiati
Abl.
furiato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
furiata
furiatae
Gen.
furiatae
furiatarum
Dat.
furiatae
—
Acc.
furiatam
furiatas
Voc.
furiata
furiatae
Abl.
furiata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
furiatum
furiata
Gen.
furiati
furiatorum
Dat.
furiato
—
Acc.
furiatum
furiata
Voc.
furiatum
furiata
Abl.
furiato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
furiandus
—
Gen.
furiandi
—
Dat.
furiando
—
Acc.
furiandum
—
Voc.
furiande
—
Abl.
furiando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
furianda
—
Gen.
furiandae
—
Dat.
furiandae
—
Acc.
furiandam
—
Voc.
furianda
—
Abl.
furianda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
furiandum
—
Gen.
furiandi
—
Dat.
furiando
—
Acc.
furiandum
—
Voc.
furiandum
—
Abl.
furiando
—

Supines

accusative: furiatum; ablative: furiatu