fraudati
Dictionary entries
- Entry →fraudo, fraudare, fraudavi, fraudatus
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
cheat/defraud/swindle; deprive deceitfully; baffle, make ineffectual; dishonor;; embezzle, take (money) dishonestly, steal; violate; evade/trick intent of law;
gen. sg. perf. pass. part.gen. sg. perf. pass. part.nom. pl. perf. pass. part.voc. pl. perf. pass. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.

Liber Primus
Publius Papinius Statius from SILVAE
"...quisque lyra. sed praecipui qui nobile gressu extremo fraudatis opus, date carmina festis digna toris. hunc ipse..."
Liber Octavus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...cohortes et Pylii; subitum nam Thiodamanta sequuntur augure fraudati, necdum accessere regenti. nec tua te, princeps tripodum, sola..."- Q
Sermones I
Quintus Horatius Flaccus (Horace) from Sermones
"...quod me tacitum iuvet unguor olivo, non quo fraudatis inmundus Natta lucernis. ast ubi me fessum sol acrior..."
