fraudo, fraudare, fraudavi, fraudatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

cheat/defraud/swindle; deprive deceitfully; baffle, make ineffectual; dishonor;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1fraudofraudamus
2fraudasfraudatis
3fraudatfraudant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentfraudare
activeperfectfraudavisse
passivepresentfraudari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
frauda
fraudate
future
PersonSingularPlural
2
fraudato
fraudatote
3
fraudato
fraudanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
fraudare
fraudamini
future
PersonSingularPlural
2
fraudator
—
3
fraudator
fraudantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
fraudatus
fraudati
Gen.
fraudati
fraudatorum
Dat.
fraudato
—
Acc.
fraudatum
fraudatos
Voc.
fraudate
fraudati
Abl.
fraudato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
fraudata
fraudatae
Gen.
fraudatae
fraudatarum
Dat.
fraudatae
—
Acc.
fraudatam
fraudatas
Voc.
fraudata
fraudatae
Abl.
fraudata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
fraudatum
fraudata
Gen.
fraudati
fraudatorum
Dat.
fraudato
—
Acc.
fraudatum
fraudata
Voc.
fraudatum
fraudata
Abl.
fraudato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
fraudandus
—
Gen.
fraudandi
—
Dat.
fraudando
—
Acc.
fraudandum
—
Voc.
fraudande
—
Abl.
fraudando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
fraudanda
—
Gen.
fraudandae
—
Dat.
fraudandae
—
Acc.
fraudandam
—
Voc.
fraudanda
—
Abl.
fraudanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
fraudandum
—
Gen.
fraudandi
—
Dat.
fraudando
—
Acc.
fraudandum
—
Voc.
fraudandum
—
Abl.
fraudando
—

Supines

accusative: fraudatum; ablative: fraudatu