festinantius
Dictionary entries
- Entry →festinanter, festinantius, festinissime:
Adverb
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
promptly, speedily, quickly; with (excessive/undue) haste; hurriedly;
Examples
- A
Liber X
Aulus Gellius
"...quod non segnius, sed quod festinantius fit, id fieri "mature" dicitur, quando ea, quae praeter sui temporis modum..." - P
Liber XV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...subsidium Tigrani mittit, occulto praecepto, compositius cuncta quam festinantius agerent. quippe bellum habere quam gerere malebat, scripseratque Caesari..." - G
Liber V
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...nobiles iuvenes dignum aliquid maioribus suis faciant. Quo festinantius nuntio tibi fuisse me hodie in auditorio Calpurni Pisonis..."
