exultare
Dictionary entries
- Entry →exulto, exultare, exultavi, exultatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
jump about; let oneself go; exult;
sg. pres. pass. imp. 2ndsg. pres. pass. ind. 2ndpres. act. infin.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber VI
Titus Lucretius Carus (Lucretius) from DE RERVM NATVRA LIBRI SEX
"...recedat inter dum, fugere atque sequi consueta vicissim. exultare etiam Samothracia ferrea vidi et ramenta simul ferri furere..." - D
Satura XV
Decimus Iunius Iuvenalis (Juvenal) from SATVRAE
"...parte Prometheus donauit terris; elemento gratulor, et te exultare reor. sed qui mordere cadauer sustinuit nil umquam..." - M
XVIII
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...deflectere, comere caput habitumque componere; suspirare cum recesserit, exultare, cum venerit, conserere manus, pendere cervicibus, non o culis..." 
Liber Quartus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...lacrimas: qualis Berecyntia mater, dum paruum circa iubet exultare Tonantem Curetas trepidos; illi certantia plaudunt orgia, sed magnis..."
Liber Septimus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...uadis, armastis alumnos bellorum resides. patriis concentibus audis exultare gregem, quales, cum pallida cedit bruma, renidentem deducunt Strymona..."- G
BELLUM IUGURTHINUM
Gaius Sallustius Crispus (Sallust)
"...ignibus factis plerumque noctis barbari more suo laetari, exultare, strepere vocibus; et ipsi duces feroces, quia non fugerant..."
