exulto, exultare, exultavi, exultatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

jump about; let oneself go; exult;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1exultoexultamus
2exultasexultatis
3exultatexultant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentexultare
activeperfectexultavisse
passivepresentexultari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
exulta
exultate
future
PersonSingularPlural
2
exultato
exultatote
3
exultato
exultanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
exultare
exultamini
future
PersonSingularPlural
2
exultator
—
3
exultator
exultantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
exultatus
exultati
Gen.
exultati
exultatorum
Dat.
exultato
—
Acc.
exultatum
exultatos
Voc.
exultate
exultati
Abl.
exultato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
exultata
exultatae
Gen.
exultatae
exultatarum
Dat.
exultatae
—
Acc.
exultatam
exultatas
Voc.
exultata
exultatae
Abl.
exultata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
exultatum
exultata
Gen.
exultati
exultatorum
Dat.
exultato
—
Acc.
exultatum
exultata
Voc.
exultatum
exultata
Abl.
exultato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
exultandus
—
Gen.
exultandi
—
Dat.
exultando
—
Acc.
exultandum
—
Voc.
exultande
—
Abl.
exultando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
exultanda
—
Gen.
exultandae
—
Dat.
exultandae
—
Acc.
exultandam
—
Voc.
exultanda
—
Abl.
exultanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
exultandum
—
Gen.
exultandi
—
Dat.
exultando
—
Acc.
exultandum
—
Voc.
exultandum
—
Abl.
exultando
—

Supines

accusative: exultatum; ablative: exultatu