exstinctus
Dictionary entries
- Entry →exstinguo, exstinguere, exstinxi, exstinctus:
Verb · 3rd conjugation
- Frequency:
- Frequent
put out, extinguish, quench; kill, destroy;
nom. sg. perf. pass. part.
Examples
- M
VI
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...fatigatum latus mutavi, non spiritum excepi. absens exstinctus, eversus mortem tuam inveni; nemo aegro vincla laxavit, nemo manus..." - P
Aeneid IV
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Aeneid
"...Nomadumque tyranni odere, infensi Tyrii; te propter eundem exstinctus pudor et, qua sola sidera adibam, fama prior..." - P
Metamorphoses VIII
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...matrem. crescunt ignisque dolorque languescuntque iterum; simul est exstinctus uterque, inque leves abiit paulatim spiritus auras paulatim cana..." - T
Liber XXVIII
Titus Livius (Livy)
"...prodigiis terruit animos hominum ignis in aede Uestae exstinctus, caesaque flagro est Uestalis cuius custodia eius noctis fuerat..." - G
Liber V
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...quod in flore primo tantae indolis iuvenis exstinctus est summa consecuturus, si virtutes eius maturuissent. Quo ille studiorum..."