expedientis
Dictionary entries
- Entry →expedio, expedire, expedivi, expeditus
Verb · 4th conjugation
- Frequency:
- Frequent
disengage, loose, set free; be expedient; procure, obtain, make ready;
gen. sg. pres. act. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber XXXVIII
Titus Livius (Livy)
"...inuia atque ignotas rupes iter fugae non expedientis partim ceperunt partim interfecerunt. Multi pauore in derupta praecipitati; perpauci..." - P
Liber XV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...castra praefluebat) pontem imposuit, specie sibi illud iter expedientis, sed Parthi quasi documentum victoriae iusserant; namque iis usui..."
