expedio, expedire, expedivi, expeditus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th

Frequency:
Frequent

disengage, loose, set free; be expedient; procure, obtain, make ready;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1expedioexpedimus
2expedisexpeditis
3expeditexpediunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentexpedire
activeperfectexpedivisse
passivepresentexpediri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
expedi
expedite
future
PersonSingularPlural
2
expedito
expeditote
3
expedito
expediunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
expedire
expedimini
future
PersonSingularPlural
2
expeditor
—
3
expeditor
expediuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
expeditus
expediti
Gen.
expediti
expeditorum
Dat.
expedito
—
Acc.
expeditum
expeditos
Voc.
expedite
expediti
Abl.
expedito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
expedita
expeditae
Gen.
expeditae
expeditarum
Dat.
expeditae
—
Acc.
expeditam
expeditas
Voc.
expedita
expeditae
Abl.
expedita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
expeditum
expedita
Gen.
expediti
expeditorum
Dat.
expedito
—
Acc.
expeditum
expedita
Voc.
expeditum
expedita
Abl.
expedito
—

Supines

accusative: expeditum; ablative: expeditu