excusantes
Dictionary entries
- Entry →excuso, excusare, excusavi, excusatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
excuse/justify/explain; make excuse for/plead as excuse; allege; absolve/exempt;
acc. pl. pres. act. part.nom. pl. pres. act. part.voc. pl. pres. act. part.
Examples
Divus Claudius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...consulares sententiae ius esset. Quod decretum abolitum est, excusante Tiberio imbecillitatem eius ac damnum liberalitate sua resarsurum pollicente..."Liber XXXVIII
Titus Livius (Livy)
"...uiso regressus in castra esset, oratores idem redeunt, excusantes religione obiecta uenire reges non posse; principes gentis..."Liber XXXI
Titus Livius (Livy)
"...Syphacis filii legati per eos dies senatum adierunt excusantes errorem adulescentiamque et culpam omnem in fraudem Carthaginiensium auertentes..."Liber III
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...consule Africae legeretur. tum audita amborum verba, intentius excusante se Lepido, cum valetudinem corporis, aetatem liberum, nubilem filiam..."