divinarer
Dictionary entries
- Entry →divino, divinare, divinavi, divinatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
divine; prophesy; guess;
sg. imperf. pass. subj. 1st
Examples
Sermones II
Quintus Horatius Flaccus (Horace) from Sermones
"...Laertiade, quidquid dicam, aut erit aut non: divinare etenim magnus mihi donat Apollo.' 'quid tamen ista velit sibi..."Liber VIII
Titus Livius (Livy)
"...audisse quid dicat quod auspicium dirimeret, neque augures divinare Romae sedentes potuisse quid in castris consuli vitii obuenisset..."Liber VI
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...quis plurimum postulat aquae do. Etenim temerarium existimo divinare quam spatiosa sit causa inaudita, tempusque negotio finire cuius..."