divellite
Dictionary entries
- Entry →divello, divellere, divelli, divulsus:
Verb · 3rd conjugation · Transitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
alienate/estrange; compel (persons) to part company, force away; separate from;; tear away/open/apart, tear to pieces/in two; break up, sunder/disrupt; divide;
pl. pres. act. imp. 2nd
Examples
- L
Liber I
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from EPISTULAE MORALES AD LUCILIUM
"...spes, non timor, non utilitatis suae cura divellit, illius cum qua homines moriuntur, pro qua moriuntur. Multos tibi..." - P
Metamorphoses IV
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...iussi nocte venires nec prior huc veni. nostrum divellite corpus et scelerata fero consumite viscera morsu, o quicumque..." - G
de Bello Africo
Gaius Julius Caesar from LIBRI INCERTORUM AUCTORUM
"...volnus obligare coepissent, ipse suis manibus vulnus crudelissime divellit atque animo praesenti se interemit. Quem Uticenses quamquam oderant..."
