dissimulatus
Dictionary entries
- Entry →dissimulo, dissimulare, dissimulavi, dissimulatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Frequent
conceal, dissemble, disguise, hide; ignore;
nom. sg. perf. pass. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- M
Liber VIII
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...utentium nihil refert. LIX. Adicitur his mycterismos, dissimulatus quidem sed non latens derisus. Pluribus autem verbis..." 
Liber Quartus
Publius Papinius Statius from SILVAE
"...summittentemque modeste fortunae vexilla suae; tamen ore nitebat dissimulatus honos. talem quoque barbarus hostis posset et ignotae conspectum..."- P
Ars Amatoria I
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Ars Amatoria
"...matris precibus tribuisset, Achilles Veste virum longa dissimulatus erat. Quid facis, Aeacide? non sunt tua munera lanae..." - P
Liber II
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...Caecinae vacuos honoris mensis aperiret, coartati aliorum consulatus, dissimulatus Marci Macri tamquam Othonianarum partium ducis; et Valerium Marinum..." - P
Liber IV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...occultante cuius ira premeretur. conscientia belli Sacrovir diu dissimulatus, victoria per avaritiam foedata et uxor socia arguebantur..."
