dissimulantis
Dictionary entries
- Entry →dissimulo, dissimulare, dissimulavi, dissimulatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Frequent
conceal, dissemble, disguise, hide; ignore;
gen. sg. pres. act. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- L
Liber II
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DE BENEFICIIS
"...sciat. Arcesilan aiunt amico pauperi et paupertatem suam dissimulanti, aegro autem et ne hoc quidem confitenti deesse sibi..." - P
Liber I
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...supplicium Calvia Crispinilla variis frustrationibus et adversa dissimulantis principis fama periculo exempta est. magistra libidinum Neronis, transgressa..."
