dissimulans
Dictionary entries
- Entry →dissimulo, dissimulare, dissimulavi, dissimulatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Frequent
conceal, dissemble, disguise, hide; ignore;
acc. sg. pres. act. part.nom. sg. pres. act. part.voc. sg. pres. act. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- P
Liber II
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...utili moderatione non supplicium cuiusquam poposcit, ac ne dissimulans suspectior foret, paucos incusavit, gnarus civilibus bellis plus militibus..." - G
Galba
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...diverseque tendebant. Loricam tamen induit linteam, quamquam haud dissimulans parum adversum tot mucrones profuturam. Sed extractus rumoribus falsis..." - G
Liber I
Gaius Julius Caesar from COMMENTARIORUM LIBRI III DE BELLO CIVILI
"...tempore missi a Pompeio revertuntur. Litteris perlectis Domitius dissimulans in consilio pronuntiat Pompeium celeriter subsidio venturum hortaturque..." - G
Gaius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...Pisonis, qui sub idem tempus Syriae praepositus, nec dissimulans offendendum sibi aut patrem aut filium, quasi plane..." - T
Liber XXVIII
Titus Livius (Livy)
"...oculis elusisse celeritatem suam fortunam; in concilio autem dissimulans aegritudinem elato animo disseruit, testatus deos hominesque se nullo..." - P
Liber IV
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...iussum dimittit: ille ut inritus legationis redit, cetera dissimulans, quae mox erupere. Civilis parte copiarum retenta veteranas cohortis..." - T
Liber I
Titus Livius (Livy)
"...tempus locumque aptum ut daret Romulus aegritudinem animi dissimulans ludos ex industria parat Neptuno equestri sollemnes; Consualia vocat..."
