dissimulandum
Dictionary entries
- Entry →dissimulo, dissimulare, dissimulavi, dissimulatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Frequent
conceal, dissemble, disguise, hide; ignore;
acc. sg. fut. pass. part.acc. sg. fut. pass. part.nom. sg. fut. pass. part.voc. sg. fut. pass. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- M
Liber I
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...eminentissimis auctoribus video placuisse. Non est tamen dissimulandum esse nonnullos qui ab hoc prope publico more privata quadam..." - M
Liber XII
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...agendo difficillimum. Nam qui iudicare quid dicendum, quid dissimulandum, quid declinandum mutandum fingendum etiam sit potest..." - T
Liber XXXV
Titus Livius (Livy)
"...Eurylochus erat, ac potestate ea fretus negauit dissimulandum sibi et Magnetibus esse quae fama uolgata de reddenda Demetriade..."
