dissimulanda
Dictionary entries
- Entry →dissimulo, dissimulare, dissimulavi, dissimulatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Frequent
conceal, dissemble, disguise, hide; ignore;
abl. sg. fut. pass. part.acc. pl. fut. pass. part.nom. sg. fut. pass. part.nom. pl. fut. pass. part.voc. sg. fut. pass. part.voc. pl. fut. pass. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- M
Liber VI
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...induere personas quid attinet nisi adfectus adsumimus? Haec dissimulanda mihi non fuerunt, quibus ipse, quantuscumque..." - M
Liber X
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...esset Demostheni et Ciceroni simillimus. XL. Non est dissimulanda nostri quoque iudicii summa: paucos enim vel potius..." - G
Liber IV
Gaius Julius Caesar from COMMENTARIORUM LIBRI VII DE BELLO GALLICOCUM A. HIRTI SUPPLEMENTO
"...pervenerant. Principibus Gallice evocatis Caesar ea quae cognoverat dissimulanda sibi existimavit, eorumque animis permulsis et confirmatis equitatu imperato..." - G
BELLUM CATILINAE
Gaius Sallustius Crispus (Sallust)
"...ille adsedit, Catilina, ut erat paratus ad dissimulanda omnia, demisso voltu, voce supplici postulare a patribus coepit..."
