dispulsa
Dictionary entries
- Entry →dispello, dispellere, dispuli, dispulsus
Verb · 3rd conjugation
- Frequency:
- Lesser
drive apart or away; disperse;
abl. sg. perf. pass. part.acc. pl. perf. pass. part.nom. sg. perf. pass. part.nom. pl. perf. pass. part.voc. sg. perf. pass. part.voc. pl. perf. pass. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber I
Titus Lucretius Carus (Lucretius) from DE RERVM NATVRA LIBRI SEX
"...corpora sancta exiguum possent horai sistere tempus; nam dispulsa suo de coetu materiai copia ferretur magnum per inane..." 
Liber Octavus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...rumpens; magno quem comminus ictu Tydeos hasta feri dispulsa casside fixit. ille ingens in terga iacet, stat fronte..."- T
Liber XXII
Titus Livius (Livy)
"...caligine poterant. Inclinata denique re, cum incalescente sole dispulsa nebula aperuisset diem, tum liquida iam luce montes campique..." - T
Liber XXVI
Titus Livius (Livy)
"...ullo tumultu in tutum euasit. hora ferme quarta dispulsa sole nebula aperuit diem, uacuaque hostium castra conspexerunt Romani..."
