dispello, dispellere, dispuli, dispulsus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

drive apart or away; disperse;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dispellodispellimus
2dispellisdispellitis
3dispellitdispellunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdispellere
activeperfectdispulisse
passivepresentdispelli

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dispelle
dispellite
future
PersonSingularPlural
2
dispellito
dispellitote
3
dispellito
dispellunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
dispellere
dispellimini
future
PersonSingularPlural
2
dispellitor
—
3
dispellitor
dispelluntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dispulsus
dispulsi
Gen.
dispulsi
dispulsorum
Dat.
dispulso
—
Acc.
dispulsum
dispulsos
Voc.
dispulse
dispulsi
Abl.
dispulso
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dispulsa
dispulsae
Gen.
dispulsae
dispulsarum
Dat.
dispulsae
—
Acc.
dispulsam
dispulsas
Voc.
dispulsa
dispulsae
Abl.
dispulsa
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dispulsum
dispulsa
Gen.
dispulsi
dispulsorum
Dat.
dispulso
—
Acc.
dispulsum
dispulsa
Voc.
dispulsum
dispulsa
Abl.
dispulso
—

Supines

accusative: dispulsum; ablative: dispulsu

Examples

No examples found.