disperite
Dictionary entries
- Entry →dispereo, disperire, disperivi(ii), disperitus:
Verb · Intransitive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
perish/die; be destroyed; be ruined/lost/undone (completely) (L+S); disappear;
voc. sg. perf. pass. part.pl. pres. act. imp. 2nd
Examples
- T
Poenulus
Titus Maccius Plautus
"...postremum nihil apparet: male partum male disperit. MIL. Proinde habet orationem, quasi ipse sit frugi bonae, qui ipsus..." - T
Liber V
Titus Lucretius Carus (Lucretius) from DE RERVM NATVRA LIBRI SEX
"...novo confestim lumine lumen. nam primum quicquid fulgoris disperit ei, quo cumque accidit. id licet hinc cognoscere possis..." - T
Liber IV
Titus Lucretius Carus (Lucretius) from DE RERVM NATVRA LIBRI SEX
"...itaque ut serpens, hominis quae tacta salivis disperit ac sese mandendo conficit ipsa. praeterea nobis veratrum est acre..." - T
Liber III
Titus Lucretius Carus (Lucretius) from DE RERVM NATVRA LIBRI SEX
"...cibus, in membra atque artus cum diditur omnis, disperit atque aliam naturam sufficit ex se, sic anima atque..."