disicit
Dictionary entries
- Entry →disicio, disicere, disjeci, disjectus
Verb · 3rd conjugation · Transitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
break up; scatter; drive apart; separate into two halves, halve, divide;; ruin; destroy; rout; disperse; squander; frustrate; dispel, end;
sg. pres. act. ind. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.

Liber Tertius
Gaius Valerius Flaccus from ARGONAVTICA
"...acres ultra Tirynthius arcus exercet, socia sed disicit agmina clava. ac veluti magna iuvenum cum densa securi silva..."
Liber Primus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...trahentem dira canum rabies morsu depasta cruento disicit. hic uero attonitas ut nuntius aures matris adit, pulsi..."- P
Metamorphoses XI
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...excita tumultu prosilit et nondum totos ornata capillos disicit hos ipsos colloque infusa mariti, mittat ut auxilium sine..."
