disceptari
Dictionary entries
- Entry →discepto, disceptare, disceptavi, disceptatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
dispute; debate; arbitrate;
pres. pass. infin.
Examples
- M
Liber Quartus
Marcus Tullius Cicero from De Finibus
"...quae cum virtute degatur. XXII. Si de re disceptari oportet, nulla mihi tecum, Cato, potest esse dissensio. Nihil..." - T
Liber XXXIV
Titus Livius (Livy)
"...eius custodissent. de agro deinde cum regis legatis disceptari coeptum. Carthaginienses iure finium causam tutabantur, quod intra..."