disceptari
Dictionary entries
- Entry →discepto, disceptare, disceptavi, disceptatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
dispute; debate; arbitrate;
pres. pass. infin.
Examples
Liber Quartus
Marcus Tullius Cicero from De Finibus
"...quae cum virtute degatur. XXII. Si de re disceptari oportet, nulla mihi tecum, Cato, potest esse dissensio. Nihil..."Liber XXXIV
Titus Livius (Livy)
"...eius custodissent. de agro deinde cum regis legatis disceptari coeptum. Carthaginienses iure finium causam tutabantur, quod intra..."