disceptaret
Dictionary entries
- Entry →discepto, disceptare, disceptavi, disceptatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
dispute; debate; arbitrate;
sg. imperf. act. subj. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber XXXVI
Titus Livius (Livy)
"...exercitu per legatos, si quid ei uideretur, secum disceptaret. eodem tempore quingentos armatos duce Hippolocho Pheras in praesidium..." - T
Liber XLIII
Titus Livius (Livy)
"...neque facere. Accersere in senatum Lucretium placuit, ut disceptaret coram purgaretque sese. Ceterum multo plura praesens audiuit, quam..." - P
Liber II
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...Tiberius, cum inter filios eius et leges senatus disceptaret. victa est sine dubio lex, sed neque statim..." - P
Liber IV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...paucos libertos domus; ac si quando cum privatis disceptaret, forum et ius. Quae cuncta non quidem comi..."
