dirimens
Dictionary entries
- Entry →dirimens, (gen.), dirimentis:
Adjective · 3rd declension
- Frequency:
- Very Rare
- Dictionary:
- Stelten (Ecclesiastical Latin)
- Age:
- Later
invalidating, nullifying; E:diriment (diriment impediment annuls marriage);
acc. sg. (n.)nom. sg. (all)voc. sg. (all) - Entry →dirimo, dirimere, diremi, diremptus:
Verb · 3rd conjugation · Transitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
pull/break/take apart; cleave; sort (votes); break up/dissolve (joint activity);; divide; separate/cut off/remove; delay/interrupt temporally/put off/frustrate;; cause to diverge;; draw a line/boundary; settle, impose decision on (dispute);
acc. sg. pres. act. part.nom. sg. pres. act. part.voc. sg. pres. act. part.
Examples
- M
Liber III
Marcus Annaeus Lucanus (Lucan) from DE BELLO CIVILI SIVE PHARSALIA
"...nomina mundiinposuit ripis Asiaeque et terminus idemEuropae, mediae dirimens confinia terrae, 275nunc hunc nunc illum, qua flectitur, ampliat..." - M
Liber I
Marcus Annaeus Lucanus (Lucan) from DE BELLO CIVILI SIVE PHARSALIA
"...Ionium Aegaeo frangat mare, sic, ubi saeuaarma ducum dirimens miserando funere CrassusAssyrias Latio maculauit sanguine Carrhas, 105Parthica Romanos..." - T
Liber XLV
Titus Livius (Livy)
"...maria occasu et ortu solis finitima artis faucibu dirimens. Sicyonem inde et Argos, nobiles urbes, adit; inde haud..."
