dirimens
Dictionary entries
- Entry →dirimens, (gen.), dirimentis:
Adjective · 3rd declension
- Frequency:
- Very Rare
- Dictionary:
- Stelten (Ecclesiastical Latin)
- Age:
- Later
invalidating, nullifying; E:diriment (diriment impediment annuls marriage);
acc. sg. (n.)nom. sg. (all)voc. sg. (all) - Entry →dirimo, dirimere, diremi, diremptus:
Verb · 3rd conjugation · Transitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
pull/break/take apart; cleave; sort (votes); break up/dissolve (joint activity);; divide; separate/cut off/remove; delay/interrupt temporally/put off/frustrate;; cause to diverge;; draw a line/boundary; settle, impose decision on (dispute);
acc. sg. pres. act. part.nom. sg. pres. act. part.voc. sg. pres. act. part.
Examples
Liber III
Marcus Annaeus Lucanus (Lucan) from DE BELLO CIVILI SIVE PHARSALIA
"...nomina mundiinposuit ripis Asiaeque et terminus idemEuropae, mediae dirimens confinia terrae, 275nunc hunc nunc illum, qua flectitur, ampliat..."Liber I
Marcus Annaeus Lucanus (Lucan) from DE BELLO CIVILI SIVE PHARSALIA
"...Ionium Aegaeo frangat mare, sic, ubi saeuaarma ducum dirimens miserando funere CrassusAssyrias Latio maculauit sanguine Carrhas, 105Parthica Romanos..."Liber XLV
Titus Livius (Livy)
"...maria occasu et ortu solis finitima artis faucibu dirimens. Sicyonem inde et Argos, nobiles urbes, adit; inde haud..."
