dimittimus
Dictionary entries
- Entry →dimitto, dimittere, dimisi, dimissus
Verb · 3rd conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
send away/off; allow to go, let go/off; disband, discharge, dismiss (soldiers);; dissolve (assembly); part with; put away; divorce; pay off, settle (debt);; release, set free; allow to escape/slip away; shake off/scatter/shed;; discontinue, renounce, abandon/forsake, forgo, give up (activity); dispatch;
pl. pres. act. ind. 1st
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- M
Liber XI
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...scriptis reposuimus velut custodire desinimus et ipsa securitate dimittimus. X. Nec dubium est quin plurimum in hac parte..." - A
Liber V
Aulus Gellius
"...Latinum esse, "plura" barbarum. Ad Capitonem igitur te dimittimus. Ex eo id quoque simul disces, si modo assequi..." 
Liber Primus
Publius Papinius Statius from SILVAE
"...numina, Musas; et te, Phoebe, choris et te dimittimus, Euhan; tu quoque muta ferae, volucer Tegeaee, sonorae terga..."
