dimittat
Dictionary entries
- Entry →dimitto, dimittere, dimisi, dimissus
Verb · 3rd conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
send away/off; allow to go, let go/off; disband, discharge, dismiss (soldiers);; dissolve (assembly); part with; put away; divorce; pay off, settle (debt);; release, set free; allow to escape/slip away; shake off/scatter/shed;; discontinue, renounce, abandon/forsake, forgo, give up (activity); dispatch;
sg. pres. act. subj. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- M
XIV
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...quem explicet pudor, ne quem satietas aliquando dimittat. en quam putetis ignorare, quibus vinciantur oculi, quae per incommoda..." - G
Liber I
Gaius Julius Caesar from COMMENTARIORUM LIBRI III DE BELLO CIVILI
"...sententiam sequuntur: uti ante certam diem Caesar exercitum dimittat; si non faciat, eum adversus rem publicam facturum videri..." - T
Liber VI
Titus Lucretius Carus (Lucretius) from DE RERVM NATVRA LIBRI SEX
"...propterea fit uti quae semina cumque habet ignis dimittat; quasi saepe gelum, quod continet in se, mittit..." - M
Liber XII
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...melior videretur litem, cognita inter discendum iniquitate, dimittat, cum prius litigatori dixerit verum..." 
Liber Quintus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...fletibus umquam fit modus alternis, ni iam dimittat Eoo Lucifer astra polo. tunc demum litore rauco multa metu..."
