diffidentem
Dictionary entries
- Entry →diffido, diffidere, diffisus sum:
Verb · 3rd conjugation · Semideponent
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
distrust; despair; (w/DAT) lack confidence (in), despair (of); expect not;
acc. sg. pres. act. part. - Entry →diffidens, diffidentis (gen.), diffidentior -or -us, diffidentissimus -a -um:
Adjective · 3rd declension
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
distrustful; lacking in confidence; without self-confidence (L+S); anxious;
acc. sg. (m./f.)
Examples
- T
Mercator
Titus Maccius Plautus
"...facile tuis factis facis, eundem ex confidente actutum diffidentem denuo. EVT. Cogito quonam ego illum curram quaeritatum. CHAR..." - T
Epidicus
Titus Maccius Plautus
"...amore temperes. STR. Nihil agit qui diffidentem verbis solatur suis; is est amicus, qui in re dubia..." - M
Liber VI
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...habere: etiam Pompei, quod refert Marsus, in Ciceronem diffidentem partibus: "transi ad Caesarem, me timebis". Erat enim..." - T
Liber XXII
Titus Livius (Livy)
"...quam auctores esset, dubium Hannibalem alternisque fidentem ac diffidentem tamen ut Campaniam ex Samnio peteret mouerunt. Monitos etiam..."
