diffidentem
Dictionary entries
- Entry →diffido, diffidere, diffisus sum:
Verb · 3rd conjugation · Semideponent
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
distrust; despair; (w/DAT) lack confidence (in), despair (of); expect not;
acc. sg. pres. act. part. - Entry →diffidens, diffidentis (gen.), diffidentior -or -us, diffidentissimus -a -um:
Adjective · 3rd declension
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
distrustful; lacking in confidence; without self-confidence (L+S); anxious;
acc. sg. (m./f.)
Examples
Mercator
Titus Maccius Plautus
"...facile tuis factis facis, eundem ex confidente actutum diffidentem denuo. EVT. Cogito quonam ego illum curram quaeritatum. CHAR..."Epidicus
Titus Maccius Plautus
"...amore temperes. STR. Nihil agit qui diffidentem verbis solatur suis; is est amicus, qui in re dubia..."Liber VI
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...habere: etiam Pompei, quod refert Marsus, in Ciceronem diffidentem partibus: "transi ad Caesarem, me timebis". Erat enim..."Liber XXII
Titus Livius (Livy)
"...quam auctores esset, dubium Hannibalem alternisque fidentem ac diffidentem tamen ut Campaniam ex Samnio peteret mouerunt. Monitos etiam..."
