diffidente
Dictionary entries
- Entry →diffido, diffidere, diffisus sum:
Verb · 3rd conjugation · Semideponent
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
distrust; despair; (w/DAT) lack confidence (in), despair (of); expect not;
abl. sg. pres. act. part. - Entry →diffidens, diffidentis (gen.), diffidentior -or -us, diffidentissimus -a -um:
Adjective · 3rd declension
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
distrustful; lacking in confidence; without self-confidence (L+S); anxious;
abl. sg. (all)
Examples
- M
Liber IV
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...Iuniani, altera tantum modo consuetudinis causa timide et diffidenter attingere rationem veneficii criminum, qua de re lege..." - T
Liber XXXII
Titus Livius (Livy)
"...diiunctas, Phocidem ac Locridem peruagantes uidemus: miramini cur diffidenter Cleomedon legatus Philippi ut pro rege arma caperemus aduersus..." - T
Liber XXVIII
Titus Livius (Livy)
"...scirent suspensi quieuerunt, si ciuium errori ignosceretur non diffidentes sibi quoque ignosci posse. postquam uolgata est atrocitas supplicii..." - T
Liber XXVI
Titus Livius (Livy)
"...multis saepe bellis expertam populi Romani clementiam haud diffidentes sibi quoque placabilem fore, legatos ad dedendam Romanis Capuam..." - T
Liber IX
Titus Livius (Livy)
"...proelium inciperet, nox oppressit. Quieti aliquamdiu nec quis diffidentes viribus nec hostem spernentes, stativa in propinquo habuere..."
