dicavit
Dictionary entries
- Entry →dico, dicare, dicavi, dicatus
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
dedicate/consecrate; deify; devote; attach to another state; assign; show;
sg. perf. act. ind. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.

Liber Secundus
Publius Papinius Statius from SILVAE
"...prima lucida voceastra salutantem dominus sibi mente dicavit, 80amplexusque sinu tulit et genuisse putavit.fas mihi sanctorum venia dixisse..."
Liber Quintus
Publius Papinius Statius from SILVAE
"...moenia fossa;belligeris haec dona deis, haec tela dicavit(cernis adhuc titulos); hunc ipse vocantibus armisinduit, hunc regi..."- T
Liber I
Titus Livius (Livy)
"...mentibus divinis Iovi Elicio aram in Aventino dicavit deumque consuluit auguriis, quae suscipienda essent. Ad haec consultanda procurandaque..." - G
Panegyricus
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger)
"...illos, qui hoc idem, sed alia mente, fecerunt. Dicavit coelo Tiberius Augustum, sed ut maiestatis crimen induceret: Claudium..."
