dico, dicare, dicavi, dicatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

dedicate/consecrate; deify; devote; attach to another state; assign; show;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dicodicamus
2dicasdicatis
3dicatdicant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdicare
activeperfectdicavisse
passivepresentdicari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dica
dicate
future
PersonSingularPlural
2
dicato
dicatote
3
dicato
dicanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
dicare
dicamini
future
PersonSingularPlural
2
dicator
—
3
dicator
dicantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dicatus
dicati
Gen.
dicati
dicatorum
Dat.
dicato
—
Acc.
dicatum
dicatos
Voc.
dicate
dicati
Abl.
dicato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dicata
dicatae
Gen.
dicatae
dicatarum
Dat.
dicatae
—
Acc.
dicatam
dicatas
Voc.
dicata
dicatae
Abl.
dicata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dicatum
dicata
Gen.
dicati
dicatorum
Dat.
dicato
—
Acc.
dicatum
dicata
Voc.
dicatum
dicata
Abl.
dicato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
dicandus
—
Gen.
dicandi
—
Dat.
dicando
—
Acc.
dicandum
—
Voc.
dicande
—
Abl.
dicando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
dicanda
—
Gen.
dicandae
—
Dat.
dicandae
—
Acc.
dicandam
—
Voc.
dicanda
—
Abl.
dicanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
dicandum
—
Gen.
dicandi
—
Dat.
dicando
—
Acc.
dicandum
—
Voc.
dicandum
—
Abl.
dicando
—

Supines

accusative: dicatum; ablative: dicatu