dicaret
Dictionary entries
- Entry →dico, dicare, dicavi, dicatus
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
dedicate/consecrate; deify; devote; attach to another state; assign; show;
sg. imperf. act. subj. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- A
Liber X
Aulus Gellius
"...monumentum Artemisia cum dis manibus sacris Mausoli dicaret, agona, id est certamen laudibus eius dicundis, facit ponitque praemia..." 
Liber Quartus
Publius Papinius Statius from SILVAE
"...tectis oderat, et cum epulas, et cum Lenaea dicaret dona, deus castris maerens comes ire nefandis, praecipue..."- P
Liber III
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...haud procul theatro Marcelli effigiem divo Augusto Iulia dicaret, Tiberi nomen suo postscripserat, idque ille credebatur ut inferius..."
