dicacis
Dictionary entries
- Entry →dicax, dicacis (gen.), dicacior -or -us, dicacissimus -a -um:
Adjective · 3rd declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
witty; sarcastic; w/ready tongue; given to mocking another; satirical (L+S);
acc. pl. (m./f.)gen. sg. (all)
Examples
- Q
Sermones I
Quintus Horatius Flaccus (Horace) from Sermones
"...alio culpante, solutos qui captat risus hominum famamque dicacis, fingere qui non visa potest, conmissa tacere qui nequit..." - Q
Ars Poetica
Quintus Horatius Flaccus (Horace)
"...potus et exlex. Verum ita risores, ita commendare dicacis conueniet Satyros, ita uertere seria ludo, ne quicumque deus..."
