detrectate
Dictionary entries
- Entry →detrecto, detrectare, detrectavi, detrectatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
refuse (to undertake/undergo), decline, reject, evade, recoil from;; disparage/belittle, speak/write slightingly of; reduce/depreciate/detract from;
voc. sg. perf. pass. part.pl. pres. act. imp. 2nd
Examples
- G
BELLUM IUGURTHINUM
Gaius Sallustius Crispus (Sallust)
"...ignavis gloriari licet, adversae res etiam bonos detrectant. Metellus in isdem castris quatriduo moratus saucios cum cura reficit..." - P
Dialogus de Oratoribus
Publius Cornelius Tacitus from Minor Works
"...hodie reperies, qui Ciceronis gloriam quam qui Virgilii detrectent: nec ullus Asinii aut Messallae liber tam inlustris..."
