desertorem
Dictionary entries
- Entry →desertor, desertoris:
Masculine · Noun · 3rd declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Military
deserter; one who abandons/forsakes (duty); fugitive; turncoat (L+S); runaway;
acc. sg.
Examples

Liber Octavus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...supremi funeris: odi artus fragilemque hunc corporis usum, desertorem animi. caput, o caput, o mihi si quis apportet..."- P
Aeneid XII
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Aeneid
"...foedus. aut hac Dardanium dextra sub Tartara mittam desertorem Asiae (sedeant spectentque Latini), et solus ferro crimen commune..." - T
Liber II
Titus Livius (Livy)
"...invectus haud falso in proditorem exercitum militaris disciplinae, desertorem signorum, ubi signa, ubi arma essent singulos rogitans, inermes..." - P
Liber II
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...fugacium circumstrepitur; non probris, non manibus abstinent; desertorem proditoremque increpant, nullo proprio crimine eius sed more vulgi suum..."
