dehortatus
Dictionary entries
- Entry →dehortor, dehortari, dehortatus sum
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
dissuade; advise (person) against an action; deter, have restraining influence;
nom. sg. perf. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- P
Phormio
Publius Terentius Afer (Terence)
"...opere vos velle animum advorteram. {De.} at hic dehortatus est me ne illam tibi darem: "nam qui erit..." - P
Liber III
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...tempus in urbe egerit, M. Piso repetere Syriam dehortatus est. atque utinam ego potius filio iuveni quam ille..."
