deflevit
Dictionary entries
- Entry →defleo, deflere, deflevi, defletus:
Verb · 2nd conjugation · Transitive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
weep (abundantly) for; mourn loss of; express/feel sorrow about; lament/bewail;; cry bitterly; give oneself up to tears; weep much/violently/to exhaustion (L+S);
sg. perf. act. ind. 3rd
Examples
Gaius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...omnes victores interemit: hanc ut crudelissimam caedem et deflevit edicto et eos, qui spectare sustinuissent, execratus est. Queri..."Liber XI
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...propugnatores recto sono iuravit, nec ille Thebas sermone deflevit. CLXIX. Est his diversa vox et paene extra organum..."XV
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...nemo exhaustas facultates in avidissimos sinus paenitentiae dolore deflevit. temptet licet ingratissimus iuvenis invidiam miserae facere prioris adfectus..."
Liber Primus
Publius Papinius Statius from SILVAE
"...quanta est Paphii reverentia, mater, numinis: hic nostrae deflevit fata columbae.' Finis erat: tenera matris cervice pependit blandus..."Aeneid XI
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Aeneid
"...Ausonia, et quantum tu perdis, Iule!' Haec ubi deflevit, tolli miserabile corpus imperat, et toto lectos ex agmine..."Metamorphoses X
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...recepto. quam satis ad superas postquam Rhodopeius auras deflevit vates, ne non temptaret et umbras, ad Styga Taenaria..."
