deflentes
Dictionary entries
- Entry →defleo, deflere, deflevi, defletus:
Verb · 2nd conjugation · Transitive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
weep (abundantly) for; mourn loss of; express/feel sorrow about; lament/bewail;; cry bitterly; give oneself up to tears; weep much/violently/to exhaustion (L+S);
acc. pl. pres. act. part.nom. pl. pres. act. part.voc. pl. pres. act. part.
Examples
VI
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...quoque corpori publica humanitas quasi quasdam fecit exequias. deflent omnes homines, dolent; plurimorum tamen illa vox est: 'iuvenis..."
Liber Duodecimus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...tantum ora uident alienaque iuxta pectora; pars currus deflent uiduisque loquuntur, hoc solum quia restat, equis; pars oscula..."
Liber Quartus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...dulce sacrum. gaudent natorum fata parentes hortanturque mori, deflent iamque omnis ephebum turba, coronato contenta est funere mater..."Metamorphoses VIII
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...tantum sua tecta manere, dumque ea mirantur, dum deflent fata suorum, illa vetus dominis etiam casa parva duobus..."Liber XVI
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...coniugum et liberorum lamenta, qui dum adsident, dum deflent, saepe eodem rogo cremabantur. equitum senatorumque interitus quamvis promisci..."
